വിശുദ്ധ കഅ്ബയിലെ റുക്നുല് യമാനിക്കു സമീപം ചുറുചുറുക്കുള്ള നാലു യുവാക്കള് ഒത്തുകൂടി. സഹോദരന്മാരായ അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു സുബൈര്, മിസ്അബുബ്നു സുബൈര്, ഉര്വത്തുബ്നു സുബൈര്, പിന്നെ അബ്ദുല്മലിക്ബ്നു മര്വാനും. കൂട്ടത്തിലൊരാള് പറഞ്ഞു: ``നമ്മുടെ മനസ്സിലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ അഭിലാഷം നമുക്കിപ്പോള് അല്ലാഹുവോട് ചോദിക്കാം.'' ഓരോരുത്തരും ആലോചനയിലാണ്ടു. എന്തു ചോദിക്കും? വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ വെയിലിലും മഴയിലും ഞാന് ആരായിരിക്കണം? എന്തായിരിക്കണം? നിറയെ മോഹങ്ങളുണ്ട്. അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു സുബൈര് ആദ്യം പറഞ്ഞു: ``ഹിജാസിലെ ഖലീഫയാകാനാണ് എനിക്കാഗ്രഹം.'' മിസ്അബിന്റെ അഗ്രഹമിങ്ങനെ: ``ഇറാഖിലെ ഭരണാധികാരിയാകണം.'' ഇതു രണ്ടും കേട്ട അബ്ദുല്മലിക്ബ്നു മര്വാന്: ``ഇത്ര നിസ്സാരമായ കാര്യമാണോ നിങ്ങള്ക്കിഷ്ടം? എന്റെ ആഗ്രഹം ഈ ലോകത്തിന്റെ തന്നെ ഭരണാധികാരിയാകാനാണ്. മുആവിയക്ക് ശേഷം ഖിലാഫത്ത് ലഭിക്കുക!'' ഉര്വത്തുബ്നു സുബൈര് നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു. ``ഉര്വാ, നിനക്ക് എന്താകാനാണ് ആഗ്രഹം?''
