പി എം എ ഗഫൂര്
അത്ഖാ എന്ന പദവിയാണ് അല്ലാഹുവുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ പാരമ്യമെന്ന് ഖുര്ആന് ഉണര്ത്തുന്നുണ്ട് (49:13). `ഏറ്റവും ഉയര്ന്ന വിധമുള്ള ഭക്തി'യാണ് അത്ഖാ. വ്യത്യസ്ത വിധമുള്ള ആത്മീയ പദവികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചെത്തുന്ന അവസാന നിലയെന്ന വിധത്തിലല്ല, അത്ഖായെ ഖുര്ആന് വിശദീകരിക്കുന്നത്. ഒട്ടും അസാധാരണത്വങ്ങളില്ലാതെ, അതിസാധാരണമായ ജീവിതവഴികളിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോള് തന്നെ, ദൈവവുമായുള്ള പവിത്ര ബന്ധത്തെ നവീകരിച്ചും വര്ധിപ്പിച്ചും സാധിച്ചെടുക്കാവുന്ന വിശേഷണമാണ് അത്ഖാ. മനുഷ്യസമൂഹത്തെ വ്യത്യസ്ത വംശവല്ലികളായി പടര്ത്തിയതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമാക്കിയതിന്റെ പിറകെയാണ് അത്ഖാ ആയവര് മാത്രമാണ് അല്ലാഹുവുമായി ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ളവര് എന്ന് ഖുര്ആന് ഉണര്ത്തുന്നത്. വംശമോ ദേശമോ അല്ല, അല്ലാഹുവുമായുള്ള ബന്ധം ഈടുറ്റതാക്കുന്നതെന്ന സൂചന ഈ ആയത്തിന്റെ അകത്തുണ്ട്. അസാധാരണമായ പ്രവൃത്തികള് കാരണം കല്പ്പിക്കപ്പെടാവുന്നതാണ് ആത്മീയതയും ദൈവികതയുമെന്ന ധാരണ സമൂഹത്തില് പടര്ന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. യുസ്വദ്ദിഖൂന ബിയൗമിദ്ദീന് (70:26) എന്ന്, വിശ്വാസികളുടെ മികവുറ്റ ഗുണമായി ഖുര്ആന് എടുത്തു പറയുന്നുണ്ട്. `പ്രതിഫല ദിനത്തെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നവര്' എന്നാണ് ഈ വചനത്തില് വിവക്ഷ. ``പ്രതിഫല ദിനത്തെ വിശ്വസിക്കുന്നവര്'' എന്നതിനെക്കാള് ആശയസമ്പുഷ്ടമാണ് ഈ വിശേഷണം. പ്രതിഫലദിനത്തില് സത്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നവര് ആയിരിക്കണം വിശ്വാസികള് എന്നാണ് വചനത്തിലെ നിര്ദേശം. അഥവാ, ജീവിത സന്ദര്ഭങ്ങളിലെല്ലാം പരലോകബോധം ജാഗ്രതാ വിചാരമായി കൂടെ വേണം. വാക്കിലും നോക്കിലും ഇടപാടിലും ഇടപെടലിലുമെല്ലാം പരലോകത്തെ `സത്യപ്പെടുത്തുന്ന' ഭയവും സൂക്ഷ്മതയും നിഴലിക്കണം. ഇതാണ് അത്ഖാ.
