അബ്ദുല്വദൂദ്
സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വത്തിന് നല്ല ശീലങ്ങള് ധാരാളം പഠിപ്പിച്ച മതമാണ് ഇസ്ലാം. വാക്കിലും നോക്കിലും കര്മങ്ങളിലും പാലിക്കേണ്ട പാഠങ്ങള് ഒന്നും വിട്ടൊഴിയാതെ ഇസ്ലാമിലുണ്ട്. അച്ചടക്കവും അടുക്കും ചിട്ടയുമുള്ള വ്യക്തികളുടെ കൂട്ടായ്മയായിത്തീരേണ്ട മുസ്ലിം സമൂഹം, പരസ്പരമുള്ള പെരുമാറ്റങ്ങളിലും ധാരണകളിലും പുലര്ത്തേണ്ട സംസ്കാരം കൃത്യമായി പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അവ പിന്തുടരാതെ പോയാലുണ്ടാകാവുന്ന സാമൂഹിക ദുരന്തങ്ങള് എത്ര വലുതായിരിക്കുമെന്നതിന് എത്രയോ ഉദാഹരണങ്ങള് നമുക്കു മുന്നിലുണ്ട്. ഖലീഫാ ഉസ്മാന്റെ(റ) വധവും ആഇശ(റ)യെ സംബന്ധിച്ച അപവാദ പ്രചാരണവും തന്നെ ധാരാളം! അപവാദ പ്രചാരണത്തെ നിശിതമായി വിമര്ശിച്ചുകൊണ്ടുള്ള സൂറത്തുന്നൂറിലെ വചനങ്ങള്ക്കിടയില് അല്ലാഹു താക്കീതു ചെയ്യുന്ന ചില കാര്യങ്ങള് കാലപ്പഴക്കങ്ങളെയെല്ലാം അതിജീവിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുകളാണ്: “നിങ്ങള് നിങ്ങളുടെ നാവുകള് കൊണ്ട് അതേറ്റുപറയുകയും നിങ്ങള്ക്കൊരു വിവരവുമില്ലാത്തത് നിങ്ങളുടെ വായ കൊണ്ട് മൊഴിയുകയും ചെയ്തിരുന്ന സന്ദര്ഭം. അതൊരു നിസ്സാര കാര്യമായി നിങ്ങള് ഗണിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെയുടക്കല് അത് ഗുരുതരമാകുന്നു.” (24:15) “വിശ്വാസികള്ക്കിടയില് ദുര്വൃത്തി പ്രചരിക്കുന്നതിഷ്ടപ്പെടുന്നവര്ക്ക് ഇഹത്തിലും പരത്തിലുമുണ്ട് വേദനയേറിയ ശിക്ഷ!” (24:19) നിസ്സാരമായി അവഗണിക്കേണ്ട കാര്യത്തെ പെരുപ്പിച്ച് വലുതാക്കിയതായിരുന്നു ആ പ്രശ്നം.
“വിശ്വസികളെപ്പറ്റി നല്ലതു മാത്രം എന്തുകൊണ്ട് നിങ്ങള് വിചാരിച്ചില്ല” എന്നൊരു ചോദ്യവും അല്ലാഹു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് നല്ല വിചാരങ്ങള് മാത്രമുണ്ടാവുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. ബാക്കിയെല്ലാം അതിനെത്തുടര്ന്ന് നല്ലതേ ആകൂ. ഒരാളുടെയും അഭിമാനത്തിന് പരിക്കേല്പിക്കാതെ അതീവ സൂക്ഷ്മമായിരിക്കേണ്ടതുണ്ട് നമ്മുടെ വാക്കും പ്രവൃത്തിയും. ഒരാളുടേയും മനസ്സിനെ മുറിപ്പെടുത്തുന്ന യാതൊന്നും നാവില് നിന്നുതിര്ത്തിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താന് സാധിക്കണം. ഉമര്(റ) പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: “ഒരാളുടെ രൂപമോ പ്രവര്ത്തനമോ നിങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തേണ്ടതില്ല. ബാധ്യതകള് നിറവേറ്റുകയും ജനങ്ങളുടെ അഭിമാനം ക്ഷതപ്പെടുത്തുന്നതില് നിന്ന് മാറിനില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് നല്ലവന്.” (കിതാബുസ്സുഹ്ദ്, ഇബ്നു മുബാറക് 234)
“ആളുകളുടെ സ്വഭാവഗുണങ്ങള് പരിശോധിച്ചപ്പോള് ഏറ്റവും ഉത്തമമായിരിക്കേണ്ടത് നാവിന്റെ സത്യനിഷ്ഠയാണ്” (തഹ്ദീബുത്തഹ്ദീബ് 1:39) എന്ന വചനം ഈ വിഷയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന രേഖയാക്കാം. തിരുനബി(സ) പറയുന്നു: “രണ്ടുപേര് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി എന്നെ കാണിച്ചു തന്ന ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാഴ്ച; ഒരു വ്യക്തി മലര്ന്നു കിടക്കുന്നു. മറ്റയാള് ഇരുമ്പു ദണ്ഡുകൊണ്ട് അയാളുടെ മുഖം പിരടിയിലേക്ക് പിടിച്ചുവലിക്കുന്നു. കണ്ണുകളില് കൊളുത്തിട്ടു വലിച്ച് പിരടിയിലേക്ക് വീണ്ടും മുഖം തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്യുന്നു. പലവട്ടം അത് ആവര്ത്തിക്കുന്നു. മുഖവും പിരടിയും പഴയ അവസ്ഥയിലേക്കെത്തുന്നു. വീണ്ടും ഇതേ പീഡനം. എന്താണ് ഈ ഭയങ്കര കാഴ്ച എന്നു ഞാന് ചോദിച്ചു. രാവിലെ വീട്ടില് നിന്നിറങ്ങി, ചക്രവാളങ്ങളോളം ചെന്നെത്തുന്ന നുണകളുമായി കറങ്ങി നടക്കുന്ന വ്യക്തിയാണിയാള്.”(ബുഖാരി 9:56)
“അത്രയൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ അല്ലാഹുവിന് കോപമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞതിലൂടെ ഒരാള് നരകത്തില് പ്രവേശിച്ചേക്കാം” (ബുഖാരി 8:125) എന്ന തിരുവചനം ജാഗ്രതയോടെ ഉള്ക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്. സ്വന്തത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോഴും അന്യരെ വിലയിരുത്തുമ്പോഴും നാം കൂടുതല് ശ്രദ്ധ കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്നല്ലെങ്കില് നാളെ ഒരാള്ക്കും പ്രയാസകരമാവുന്ന യാതൊന്നും നമ്മില് നിന്നുണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള ജാഗ്രതയുണ്ടാകണം; വാക്കിന്റെ വിലയാണ് വ്യക്തിയുടെ വില. അന്യരെക്കുറിച്ച് നല്ലതു മാത്രം കേള്ക്കാനും പറയാനും ഇഷ്ടപ്പെടുക. അങ്ങനെയൊക്കെയാകുമ്പോള് നമ്മുടെ ഉള്ളില് നിന്നും ഒരു പ്രകാശം വിടര്ന്നുല്ലസിക്കും, തീര്ച്ച!
